Hayatın en büyük yanılgılarından biri, kendimizi hatırlatmaya çalıştığımız insanlara harcadığımız enerjidir. Oysa aklı sende olmayan birine kendini hatırlatmak için uğraşmak, kendi özünü tüketmekten başka bir şey değildir.

Gerçek bağlar hatırlatmaya ihtiyaç duymaz. Vefa, zaten kendiliğinden hatırlamaktır; bereket, zaten kendiliğinden paylaşmaktır. Bir insan seni unutuyorsa, senin varlığını görmüyorsa, onun zihninde yer açmaya çalışmak boşuna bir çabadır. Çünkü hatırlanmak, hatırlatılmakla değil, değer verilmekle mümkündür.

Toplumsal hafızamızda da böyledir. Değerini bilen, seni zaten unutmayan; seni kendi hafızasında taşıyan insanlarla kurulan bağlar kalıcıdır. Hatırlatmaya gerek yoktur, çünkü hakiki bağlar kendiliğinden yaşar.  Sevgili Okurlar düşüncem  şu.

Sonuçta, kendini hatırlatmaya çalışmak yerine, seni zaten hatırlayanlarla yol almak gerekir. Çünkü gerçek sevgi, gerçek vefa, hatırlatmaya ihtiyaç duymadan yaşar.

Mutlu ve huzurlu günleriniz olsun.

Neşat YALÇIN Nasifoğulları Kadıköy İstanbul